Bestia na krótkim dyszlu.

 Nie, nie skończyło się fajnie. Ryba spadła, bo w ogóle nie była zacięta. Po prostu opadająca do dziury blaszka została zassana i jak podniosłem- zaczęła się jazda. Błystekcza, balansówka- dały kilka ryb i rybek. Największa została w wodzie. Wypad krótki, na totalnym luzie. Wymieniłem w świdrze głowicę ze 115 na 155 i pojechałem to sprawdzić, jak będzie czyścić i jak w ogóle kręcenie. A jest co kręcić- 40cm prawie, do tego dziś na nim 2cm wody. 4 dziury z ręki i więcej ciężko bez zasapania. Tutaj kilka słów o tej kopii Heinoli 115.  

A sam wypad to w krótki Vlog:

Uciekając przed echosondą

 Zmęczenie dopadło mnie, być może związane jest to z huśtawką ciśnieniową. Na wodzie często, na kilkugodzinne wypady w te same w sumie miejsce. Okonie były. Codziennie spada ich aktywność i hipotezy są dwie- pogodowa........albo echosondowa. Nagrałem sporo materiału i scenariusz potwierdza się z zadziwiającą precyzją- płyną, płyną aż dopływają 10m od przetwornika. Zaczyna się strefa oddziaływania wiązki sonarowej. Dead zone to ok 4m od przetwornika. Ryby odbijają się od niej jak od gumowej ściany, z zadziwiającą powtarzalnością. Przedwczoraj sądziłem że, może być to efekt wyczyszczonych dziur- 200mm, sporo światła wpada pod lód, łowię na 6-7m. No ale to nie ta bajka. 

Wczoraj trzy ryby, jeden spad naprawdę dobrego okonia z kiełżyka z pojedynczym hakiem. Dziś tylko dwa i to małe. O ile wczoraj ryby jeszcze zbliżały się do przynęty w wiązce live, to dziś praktycznie się to nie zdarzyło z humminbirdowym ML2. Po południ przeładowałem klamoty i wjechałem na saniach z zestawem Garmina. Lepiej ale i tak ryby "odbijają" się od wiązki. Jedno jedyne branie z popołudniowego deszczu. Pogoda oczywiście ma kapitlany wpływ na okonie, ale spodziewałem się nieco więcej. Jeśli przestaną brać, to nie będzie rozpaczy, poświęcę resztki zimy leszczom i płociom. Bez spiny, sprzętu, po prostu lajtowe łowienie. 

To jedna z lepszych ryb ostatnich dni. Okolice 40tki. 

A tutaj sonarowe El Clasico ostatnich dni. 

Dla mnie osobiście ten sezon jest naprawdę udany, są ryby duże i bardzo duże, ale przede wszystkim są twarde dowody na to, że sonary live płoszą ryby. Miałem się tym zająć rok temu, jak pisałem dla Wiadomości Wędkarskich- nie żałuję, że zrezygnowałem, zamknąłem ten rozdział. Ciągle wolę pisać dla swoich sympatyków projektu Sonary i mapy to, co chcę - a nie to, co mogę dla gazety sponsorowanej. 

Początek końca

 Dziś działo się, dużo pod lodem, na lodzie cisza- jak to w tygodniu. Widać już nadchodzącą wiosnę, widać w ruchu białorybu pod lodem- leszcze opanowały mój okoniowy fyrtel, widać to po szczupaku, który szczęśliwie nie odgryzł mi mini-viba z aliekspresu. Po ptactwie też widać, bo jest i wrzeszczy. 

Wczoraj była lipa totalna, miejscówka z naprawdę wielkimi okoniami zamknęła swe podwoje po sobotnim evencie kolegów. Nalatałem się wszystkiego ale wrócę tam, bo to w sumie nie jest daleko, woda z historią Wunderwaffe i do tego bardzo słabo opracowana. Będzie co robić jak zejdzie lód. 

Tytułem odreagowania wczorajszej lipy z rańca przyatakowałem na lokalną wodę. Przynętowo-mięsnie, dwie wędki do ochotki a jedna na ciężko z błystką i vibem na zmianę. Początek dobry, dość szybko wpada okoń 33-34cm i to daje nadzieję na dużo więcej. Było więcej ale leszczyków, które wpływały i dość pewnie zasysały robactwo z mormyszki. Po godzinie zabawy z nimi musiałem się rozgrzać i połazić, wtedy też ustrzeliłem tego szczupaczka. Zły byłem, bo ręce mokre, wyczepiacz został w aucie. Potem wyjeżdża leszcz dnia, który miał być bardzo zgrabnym okoniem ale po holu widać, że to nie ta liga jeśli chodzi o moc napędu u ryby :) Miałem chęć zabrać go ale w sumie to ostatnio wziąłem te trzy i realnie dość mi ryb tej zimy- na patelni. Od jutra zacznę sypać żarcie leszczom i płotkom przy północnym brzegu, w takiej odległości, bym koszykiem dorzucił jak przyjdzie na to czas wiosną. Może się coś uda z sensownego białorybu ustrzelić z lodowej tafli. Pęczak czeka, miks zanęt także. 

Prognozy są jednoznaczne- to już raczej koniec zimy. Na szczęście gruby lód pozwoli w miarę bezpiecznie działać przez najbliższe 2 tygodnie- o ile nie przyjdzie ciepły niż z silnymi deszczami, bo wtedy popłynie już szybko. 

Lód.

 Gruby jest, coraz grubszy. Na dużych mrozach jęczy powiększając gwałtownie swoją objętość, czasami aż go wysadza do góry. Bezpieczny- o ile lód może być bezpieczny. Dziś sciągnął masę obcych wędkarzy. Prostafferów firmy X z kolegami. Ci ludzie muszą coś złowić, by zdjęcie dla sponsorskich stron było - i tym sobie tłumaczę zbiegowisko po okrzyku "mam" latanie z telefonami wokół ryby, która swobodnie mieści się w jednej dłoni. Znak czasów. Mobilność, sprzęt podstawowy, elektronika wędkarska- coraz doskonalsze. Trudno już znaleźć spokojną wodę, może sam sobie zaszkodziłem zdjęciem mapy? Nie wiem.  Po ostatnich wypadach śmiem twierdzić, że te twarde medium dodatkowo zwiększa oddziaływanie echosond na ryby. Najbardziej na wodzie płytszej niż 6m.  Scenariusz jest bardzo klasyczny- ławica, ryby płyną sobie w stronę przetwornika, po czym niewidzialna ściana odbija je ok 4m od niego i zawracają. Nagrywałem to dziś wielokrotnie. Zmiana kąta wiązki nic nie daje. Może następnym razem okleję go nieco taśmą izolacyjną piankową, by przyciąć w ten sposób kąty wiązek. 

Ryby praktycznie nieaktywne. Ani żuk, ani mormyszka mała, duża, balansówka czy błystka nie były w stanie przez większość dnia ruszyć ryb. Mijały, wąchały, czasami otarły się o przynęty i to wszystko. Widzę, że ktoś w moja stronę idzie. Sztyca leży, pracuję mormyszką. Po chwili branie  i po raz kolejny szklak od Kawalca ładnie się zachował.  Sanki dobrze mnie maskują, robią za mini-parawan. Bez szans, by ktoś zobaczył. Ale to ojciec Damiana zrobił mi fotkę, ryba była ok 40cm, więc zwodowałem.  Chwilę pogadaliśmy. Poza tym tłum, hałas, pilarze. Ryby stanęły kompletnie. Kolejne stadka mijają przynętę, od czasu do czasu ruszę się z błystką/balansóką po okolicznych dziurach, by gnaty rozprostować. Pojemnik na ochotkę działa i jestem zeń zadowolony. Tak samo jak z tych piankowych nakolanników. 

    Zwijam się, wiercąc dziury w stronę auta. Kilka odczytów obławiam- bez reakcji. Mijam ze dwa szczupaki- ich nie chcę, szkoda przynęty. Pod brzegiem macha do mnie ręką jakiś człowiek. Ma łyżwy. Podchodzę i pytam się czy coś się stało a on pyta, czy zrobię mu fotkę, bo k.......a nie wiadomo ile lat trzeba będzie czekać na kolejny lód. Ale tak,żeby było łyżwy widać. 

Oklikałem go, przypomina mi się podobny znaczeniowo epizod- sprzed tygodnia. Ojciec z córką chodzą blisko brzegu i pytają się mnie czy lód gruby- no to ja zaraz wykręcę dziurę, to pan sobie zobaczy- Wie pan, bo córka się boi wejść. Ona nigdy nie chodziła po lodzie. 

Córka na oko może mieć 12-13 lat. 

I to najlepiej pokazuje jak zmienił się klimat. Statystycznie a nie epizodycznie, bo ja podobnie jak ten łyżwiarz dzisiejszy- obawiam się kiedy znowu taki lód będzie. Ale póki co niech trwa, bo robię swoje na nim :) Ta czapka wabi największe okonie :))

Najważniejsze, że poza chwilowym epizodem mokrych rąk po rybie - nie zmarzłem. Dziś bez "zbroi" podlodowej, czyli ciężkiego kombinezonu Frabilla. Komplet to pewnie 6-7kg waży a to prawie 10% mnie. Każdy dodatkowy kg spowalnia, krępuje ruchy. 

Odwilż

     Rano szybki zwiad w Olszewce- lodu na 40cm prawie, co najwyżej 4 dziury ręcznie 115mm kręcę i dalej nie ma siły. Zabrałem  tylko szpulkę i bezmotylki z ostatniego wypieku. Cienko było tam, ze 20 dziur wywinąłem. Ta nieszczęśliwa to pewnie 70cm wody pod skorupą- bo tam płytko. Z Markiem gadałem , drugą ręką grałem mormyszką i traach. Strzał ryby

- Kurcze branie

- No co ty

- Wędkę mi złamał

Widać szczytówka była jakoś uszkodzona, z pręta węglowego szlifowana. Ryba oczywiście spadła. Podejrzewam jazia normalnego, bo to było naprawdę mocne szarpnięcie i przez chwilę opór. Poszedłem do auta po bałałajkę  ale już nic się nie wydarzyło. Po drodze kupuję chleb i wpatruję się w inposta, bo ma ochotka dojść dziś

    Po południu pojawiło się okienko czasowe- jadę do miasta i obstawiam, że kupię ochotkę na miejscu. Tak i było, wziąłem co trzeba i na lód. 

W oddali kilka osób, ja idę w sprawdzony fyrtel. Ryby są tam gdzie ostatnio. Jakieś dziwne odczyty na echu widzę. Potem zrozumiałem, co się dzieje. Rozpoczyna się wzrost ciśnienia i ryby pozbywają się gazu z pęcherzy. Zjawisko masowe, nigdy dotąd nie widziałem tego tak długo. Ale też dawno nie latałem z livem po lodzie- pewnie 2018r. Ciekawa obserwacja ale trzeba coś powalczyć, bo widać dobre ryby. 

Zaczynam od balansówki- tradycyjne W5 BWR. Trafiam na dobrą dziurę- strzał i siedzi. Nie dałem mu popłakać i dość szybko wyciągnąłęm. Jest 40tka. Idę do sąsiedniej dziury- branie i spad, za słabe zacięcie, potem kilka puknięć i spokój. Ryby kręcą się ale nie chcą ewidentnie współpracować. Rozwijam ochotkówkę- zamówiłem sobie podlodówkę z pracowni. Powiedziałem wprost panu Kawalcowi, że choć sam sobie kręcę, to chciałbym porównać to z wędką robiona przez rodbuildera. Poprosiłem o taki kij, który na szklanym blanku nie będzie się zawijał w kółko i będzie czym tę rybę podnieść. Pod klasyczny kołowrotek. Zbyszek zaproponował design.....humminbirdowy. Ok, niech będzie.Blank 6lb cała akcja trwała 5 dni- tzn od zamówienia do odebrania przesyłki. Mormyszki lutowałem świeże, na muchowych hakach o szerokim łuku kolankowym, malowane na ochotkę. 

    

Po chwili jest kolejna ryba, trochę mniejsza. Kij ładnie ją trzyma- zgodnie ze swą szklaną naturą. Jest zapas mocy, by podciągać. Zamiast stałoszpulowca założyłem ruchomą szpulkę 13Fishing, żyłka 0,08. Okoń po chwili na lodzie, wezmę go bez żalu na kolację, bo jeszcze nie jadłem tej zimy okonia z patelni. Duży do wody wraca, mniejszy pojedzie ze mną.  Potrzebne jeszcze są dwa.....ale sprawy się komplikują. Ryby zamknęły pyski. Ktoś podjeżdża na łyżwach, oglądamy ryby, udaje się złowić kolejnego 40taka, któremu czujnie przeciąłem drogę balansówką. Wyczepiam i do wody. Szukam "kolacyjnego". Tracę dobrą rybę z mormyszką- źle zawiązałem i strzeliła żyłka. Zmieniam miejsce. Trafiam bliżej brzegu i znowu żółty Kawalec wygina się przyjemnie. Ryba na lodzie. Pod koniec dnia trafiam rozchodniaczka- taki 27cm. Akurat na trzeciego do patelni. 

Może jutro z rana jeszcze się tam pojawię, spodziewam się sporego ruchu i mogą być incydenty, bo echosonda, bo to bo sro. 

Robię wieczorem motylnicę- pojemnik na ochotkę na kolano. Zawsze chciałem taki mieć. Dwukomorowy, z kostki EVA dla amatorów jogi. Cięcie, wiercenie, szlifowanie i klejenie. Jutro zostaje tylko dociąć taśmę-gumę i zamocować zapięcie. W jednej komorze będzie ochotka, w drugiej przyrząd do pęczkowania i gumki wentylowe pocięte w cienkie krążki. Ochotkę odbieram po 18tej, bardzo drobna jest, słabej jakości. No ale jutro będzie od innego dostawcy, może będzie lepsza. Przepuszczam przez sito dwa razy, suszę i pakuję w papier toaletowy, na jutro będzie. W sumie, mając pęczkownicę - nie jest dla mnie istotny rozmiar larw. 

Z racji, że się mocno nastawiam na ryby jutrzejsze- pewnie będzie lipa, ale i tak pojadę. Fajnie jest tak połowić bez mrozu w palcach. Nakolanniki zabiorę, na klęcząco jest najwygodniej. Przebiorę graty, zostawię jedną wędulę do błystek i balansówek a dwie na lekko- do mięska żółta, a do żuczka jakiś Croix.

Zimnica turbo

 Trzeba to przeczekać, na łowienie z ochotką za zimno, nic innego nie działa. Niezależnie czy echo jest, czy nie ma- rezultat ten sam. Obecnie zjazd ciśnienia, wiatr trudny do zniesienia w nasto stopniowych mrozach. Jutro może coś się wydarzyć, bo przełom pogody nadciąga i może okonie się obudzą z tego mroźnego letargu. W kanciapce porzeźbiłem tych żuków, jakieś kiwoczki i inne bibeloty. 

Lód coraz grubszy ale mnie to nie straszne- chiński świder do wkrętarki kręci jak zły. Dokupiłem noży do niego na zapas, baterię dużą 18V i teraz w zasadzie mam tyle dziur ile chcę, bo biorę małą baterię czyli ok 150 dziur można wykręcić fi 200 a to jest ogromna wygoda. Z ręki kręcić w lodzie 30cm- to nie ma szans na zbyt wiele poszukiwań ryb, a je trzeba nadal znalźć. Jakakolwiek echosonda pomaga, system Live- niedawno nazwany legalnym kłusownictwem jest świetnym rozwiązniem do poszukiwania ryb ale drogim i wymagającym sanek na sprzęt, bo jako całość- mało mobilne to się robi. 

To nie łoś, tylko człowiek z wielkim świdrem na ramieniu :) 

To najprawdopodobniej szczupak a przed nim balansówka. Piszę najprawdopodobniej ,bo nie było okazji poznać się bliżej. Live dostarcza informacji o zachowaniu ryb , bo i zwykła echosonda pokaże na jakiej są głębokości. Jeśli nie biorą- to choćby był na lodzie ekran 4K z najdroższym przetwornikiem Live- będą tylko brzydkie wyrazy a nie ryby i o tym trzeba pamiętać także ładując sprzęt na sanki. 

    Przynętową nowość dziś testowałem - chińskie mini viby, któe pracują w pionie jak cykada  ale nie odchodzą daleko i nie skakają rybom po głowach. W obecnej fazie zimy tym się mormyszuje- wprowadza w drgania przynęty, by kotwiczki wierzgały jak bezmotylki. Wezmę livesonar i poogladam sobie jak ryby na to reagują i spróbuję dobrać odpowiedną pracę do ich aktywności- ale to jak będą na chodzie. 

    Kolejna rzecz zrobiona to kotwiczka do białych robaków, którą dekoruję błystkę ale też i balansówkę. Raz, że zmniejsza to odskoki przynęty od dziury, dwa- mięso to mięso. Trochę z tym roboty ale mam wreszcie sporego rozmiaru kotwiczkę, która nie rozrywa zanadto robali. Chytrością jest wlutowana agrafka spinwala, która umożliwia szybkie dopięcie tej kotwiczki do każdej przynęty. 

U góry oryginał, w środku- zmniejszyłem trochę te lusterkowanie farbą w spray a na dole kotwiczka zlutowana z haczyków Hydra nr 12. 

Mam chęć wyskoczyć dziś raz jeszcze, ale wyłącznie z wędką do ochotki. Mam trochę larw jeszcze na chodzie, przygotuje pęczki w domu i wio do dziury. 

Środek zimy- trzeba zmian koncepcyjnych w łowieniu.

W sobotę dostaliśmy łupnia od ryb. Błystka nie chodzi, tak samo jak balansówka- w związku z tym trzeba było nalutować żuczków, kiełżyki już niedługo. Szykuje mi się przerwa operacyjna do soboty- przygotuję, co trzeba na drugą część zimy. Te są większe, zrobiłem też 10tkę mniejszych. Gdyby dostawca nadał przesyłkę z haczykami w piątek- stadko byłoby większe. Oprócz tego mormyszek większych też nalutuję- kulka 5,5mm i adekwatny haczyk, bo mięso to mięso na haczyku.